متينى تبريزى در سدهء دهم هجرى قمرى مىزيست در شعر و شاعرى طبعش خالى از انگيزى نبود از اوست : منم پيش خدنگ دلگشايش چون نشان مانده * وجودم گشته خاك و استخوانى در ميان مانده در تحفهء سامى چاپ وحيد ، ص 144 به‌جاى متينى ، نيستى تبريزى قيد و مطلع محزونى همدانى براى او و مطلع : منم پيش خدنگ . . . براى محزونى ثبت شده است . ( تحفهء سامى ، ص 264 - دانشمندان آذربايجان ، ص 324 ) مثال تبريزى به قول صاحب صبح گلشن مؤلفه ( 1295 ) سخن طراز بىمثال و فصيح و بليغ و شيرين مقال بوده از اوست : كريم را نبود دستگاه بخشش تنگ * مرا خجالت عذر گناه مىسوزد ( صبح گلشن ص ، 361 - 362 - قاموس الاعلام ، ج 6 ، ص 4153 ) مثلى تبريزى حلبى درويش مثلى فرزند ميرزا چلبى تبريزى و از سخنوران سدهء يازدهم هجرى قمرى است . ولادت او در حلب واقع شده و خود گويد : مولدم در عرب ديار حلب * سلفم از عجم ز تبريز است چون به سن رشد و تميز رسيد قدم در وادى فقر گذاشت و اكثر ممالك اروپا و حبشه و زنگبار و مصر و شام و مغرب و روم را بپاى طلب پيمود و با اكثر مستعدان ملاقات كرد به مولانا طرزى شوشترى اعتقاد پيدا كرد . هفت سال در آستانهء شاه شهدا امام حسين